هرکس سهمی دارد از این دنیا؛

شاید کم، شاید بسیار،

و گاهی اندازه‌ی این سهم، آن‌قدر بزرگ است که حتی در تصور هم نمی‌گنجد...

و سهم من،

زندگی در روستا؛

میان فرزندانیِ شیرین، پرشور و دوست‌داشتنی،

که هر روز چیزی تازه از زندگی به من می‌آموزند؛

یاری ♥️ که نیمی از این بار را با مهر به دوش کشیده،

و چند آدمِ اندک، اما عمیق و عزیز،

که مهمان دل من‌اند و بودنشان را به سادگی نمی‌شود با هیچ چیز عوض کرد.

شاید زندگی همین باشد؛

داشتنِ چیزهایی که برای دیگران کوچک به نظر می‌رسند،

اما برای من تمامِ جهان‌اند...

و من، میان همین سهمِ ساده و دوست‌داشتنی،

هر روز بیشتر می‌فهمم که چقدر خوشبختم. 🌿🤍