دودلی بین دوباره نوشتن و ننوشتن مثل یه خوره تمام مغزم روخورد.....

هنوز با ۳۷ سال سن نمیتونم قاطعانه تصمیم بگیرم...

تصمیم گرفتم دوباره بنویسم اما موقت!!!یکی دوماه میام و مینویسم اگر باعث شد حالم بهتر بشه ادامه میدم اما اگر دیدم باز ذهنم ذره ذره تحلیل میره ، متوقفش میکنم و باز میرم سراغ غار تنهایی...

و من هنوز عاشق نوشتم....هر بار مینویسم انگار قسمتی از هزاران بار روی شونه هام کم میشه و دلم سبک....